maridar-viño-rosado

Como maridar un viño rosado

Dentro do ámbito da enoloxía, a maridaxe de viños é probablemente unha das cuestións que xera máis controversias. Consideramos moi importante entender que a maridaxe é unha cuestión de gustos que se basea principalmente en experimentar e non estar cerrados a nada.

Con todo iso, hai unha serie de pautas que podemos seguir para entender como funciona a unión de sabores e de aromas entre os diferentes viños e comidas. Pero, máis aló da clásica fórmula de “os pescados con brancos e a carne con tintos”, temos claro como maridar un rosado?

En realidade a maridaxe de viños rosados é moito máis doada do que pode parecer e o seu encanto radica na súa variedade de sutís aromas, cores e sabores. Trátase dun viño máis ácido e de sabor máis suave co tinto pero cheo de matices a ter en conta á hora de acompañalo con segundo que alimentos. Os rosados conseguen esa tonalidade clara debido á curta maceración dos bagos das uvas e son viños refrescantes perfectos para estas épocas de calor. Velaquí algunhas combinacións coas que sempre acertarás:

  • Maridaxe de rosados con mariscos e pescados: principalmente aqueles rosados con certo aroma afrutado ou aromas vexetais son axeitados para acompañar con estes pratos.
  • Maridaxe de rosados con embutidos, queixos e carnes afumadas: un rosado de cor púrpura será perfecto para este tipo de alimentos, sobre todo con queixos suaves.
  • Maridaxe de rosados con arroz e pasta: pratos elaborados con arroz como pode ser a paella ou pasta acompañada de tomate combinan ben con este tipo de viños.
  • Maridaxe de rosados con sobremesas: o aroma doce dalgúns rosados vai ben cunha boa sobremesa.

En xeral, os rosados debido á súa sutileza, suavidade e frescura combinan ben con pratos lixeiros que non teñan un sabor contundente para que non atenúen a súa presenza. Con todo, á hora da verdade, elixir uns ou outros viños dependerá do tipo de alimentos que vaiamos preparar, da forma na que os cociñemos e do gusto persoal dos comensais.

Se xa estás desexando experimentar con algunha combinación, ten en conta que na nosa tenda online temos á túa disposición algunha variedade de rosado coa que poderás pór en práctica estas recomendacións.

Analizamos algúns mitos sobre o viño

Existen algunhas crenzas moi asentadas ó redor do viño que na maioría dos casos non están fundamentadas. Sobre todo para aqueles que se inician neste mundo e na súa cultura, cómpre afondar un pouco máis nunha serie de mitos comunmente aceptados  pero que conteñen afirmacións que non son de todo verdadeiras. Vexamos algún deles.

  1. O viño canto máis vello, mellor. Popularmente comparamos a alguén que mellora cos anos co bo viño tinto. Non obstante, hai tintos que se elaboran para seren consumidos nun prazo de tempo curto mantendo as súas características, do mesmo xeito que algúns brancos gañan moito cando teñen crianza. Tamén é habitual comprar unha botella e gardala para unha ocasión especial sen decatarnos de que os viños teñen un período óptimo de consumo pasado o cal seguramente te arrepintas de non telo bebido antes. Un viño pode ser crianza, reserva ou gran reserva en función do tempo que estivo no barril durante o seu proceso de elaboración. Un crianza, despois de embotellarse, non se converterá nun reserva polo simple feito de gardalo.
  2. Se o tapón é de rosca, o viño é malo. Estamos afeitos a que o bo viño veña en botella de cristal e con tapón de rolla. Con todo iso, un viño que se presente nunha botella con tapón de rosca non ten por que ser malo; de feito, é unha boa elección para os viños xóvenes. Aínda que o tapón de rosca impide certo grado de osixenación, tamén minimiza as posibilidades de que se estrague.
  3. O branco sérvese frío e o tinto do tempo. O mellor é servilo á temperatura que indica o seu produtor. Por norma xeral, os tintos de crianza adoitan servirse a una 18 ºC, os xóvenes a 16 ºC, os brancos entre 6 e 8 ºC e os brancos criados entre 9 e 12 ºC.
  4. A botella hai que destapala media hora antes de servir o viño. Aínda que a destapemos un pouco antes de servilo, a cantidade de osixeno que entra a través do pescozo dunha botella aberta é insuficiente. Non conseguirá osixenarse por esta vía ata pasadas unhas horas. O mellor é servilo para que respire.
  5. Os tintos para a carne e os bancos para o pescado. Provén da sabedoría popular pero non coincide plenamente coa realidade. Existe un abanico de viños suficientemente amplo no que podemos atopar tintos lixeiros que van moi ben cos pescados e brancos cunha acidez que soporta perfectamente as carnes. A mellor maneira de saber con que viño acompañar unha comida é analizando os seus ingredientes, aromas e sabores para elixir o que máis conveña nese momento. Atrévete con maridaxes orixinais e diferentes.

Existen outras moitos mitos e crenzas populares ó redor do viño. A nosa recomendación é que non te deixes levar por eles e que descubras por ti mesmo o que che funciona e che gusta. En calquera caso, xa sabes que en videvide.net podes atopar gran variedade de viños galegos de verdade, sen falsos mitos 😉

Gardar o viño na neveira, si ou non?

Xa que vivimos nun territorio que é un referente mundial en canto á produción de viños de calidade, sería lóxico pensar que a cultura do viño está suficientemente arraigada entre nós e que sabemos perfectamente como tratar este produto tan apreciado mais aló das nosas fronteiras. Con todo, segue habendo moitas dúbidas acerca da maneira correcta de almacenalo, conservalo e manter todas as súas propiedades unha vez aberto. Tendo en conta que podemos atoparnos con recomendacións dispares, imos facer un intento de aclarar cando é aconsellable  e cando non gardar o viño na neveira.

Para responder a esta cuestión é preciso, por unha parte, coñecer a esencia química dos viños e os seus procesos de oxidación e, pola outra, establecer unha diferenza dependendo de se a botella está aberta ou non.  

Se falamos de botellas sen abrir, o coñecemento xeral de que o viño debe manterse nun ambiente fresco e escuro pode levar a que a neveira da cociña nos pareza unha boa opción. Porén, o refrixerador da casa non ofrece as condicións óptimas para almacenalo máis de un día ou dous. Unha neveira común mantén unha temperatura fría de 2-5 ºC, con niveles relativamente baixos de humidade (ó redor do 30%) cando as temperaturas óptimas para o almacenamento do viño sitúanse entre os 8 e os 15 ºC con niveis de humidade en torno ó 70-90%. A maiores, o motor dunha neveira representa unha fonte de vibracións constantes sobre as botellas.

Outro caso distinto é cando a botella está aberta. Tal e como asegura Jancis Robinson, experta en viños e editora do famoso libro “The Oxford Companion to Wine”, refrixerar unha botella aberta é a mellor forma de conservalo e mantelo fresco como recén aberto. Desde o momento que retiramos a rolla, entra osíxeno na botella e toma contacto co viño comezando así o proceso de oxidación: unha transformación que fai que vaia perdendo o seu aroma, sabor e calidade. Según Robinson, as baixas temperaturas desaceleran as reaccións químicas, incluíndo a oxidación, principal inimigo dunha botella aberta.

Como recomendación a maiores, ten en conta que, no caso de non conservar a propia rolla, hai accesorios especiais como tapóns que selan hermeticamente a botella ou bombas de baleiro que extraen o aire prolongando así a vida do viño aberto.  Se ben mentres están pechadas é recomendable manter as botellas en horizontal, unha vez destapadas é preferible que as gardes en posición vertical para que o osíxeno estea en contacto unicamente coa superficie do viño.